A igrexa de San Xiao de Pedroso é un templo de orixe románico que experimentou diversas reformas ao longo do tempo, conservando elementos arquitectónicos característicos desta época. A súa planta é rectangular con ábsida de menor tamaño, á que se encosta a sacristía no lado sur do presbiterio. Os muros están construídos con cadeirado granítico, a cuberta é a dúas augas con tellado de tella, e o conxunto remátase cunha espadana de dous vans que destaca sobre a silueta do edificio.
A portada principal organízase mediante un arco de medio punto decorado con motivos perlados. Os seus capiteis presentan motivos vexetais e figurados, incluíndo representacións de animais enfrontados sobre as columnas, mentres que un pequeno óculo semicircular sitúase sobre a porta. No interior destacan varios retablos con esculturas, entre as que sobresae unha virxe gótica de madeira, datada a finais do século XIII e relacionada estilísticamente coa imaxinería medieval compostelá.
O edificio reflicte a evolución histórica do templo, onde a sobriedade románica convive con achegas ornamentais de épocas posteriores, integrando elementos escultóricos de gran interese histórico e artístico. A súa arquitectura reflicte a tradición construtiva galega, e as pezas de imaxinería e decoración permiten observar a evolución artística desde a Idade Media ata etapas máis recentes, convertendo a igrexa nun valioso testemuño da historia e a tradición relixiosa do territorio.
