A ermida de Santo Domingo álzase na contorna do Alto de Santo Domingo, xunto á estrada N-525 no municipio de Dozón, destacando como un elemento relixioso e paisaxístico visible desde o propio Camiño de Santiago e os roteiros de montaña próximos. Esta capela, de tamaño modesto e deseño sobrio, presenta unha nave única con ábsida rectangular e con muros de pedra reforzados nas esquinas por pilastras e un basamento continuo que acentúa o seu carácter tradicional. A súa porta adintelada e o escudo que se sitúa sobre ela, pertencente ao Mosteiro de Oseira, son elementos distintivos que relacionan o edificio coa historia monástica da rexión, reflexo da influencia desa importante abadía cisterciense no sur da provincia.
A fachada remátase cun frontón recto partido que serve de base para un pequeno campanil metálico, mentres que nos seus muros laterais e na ábsida ábrense pequenas xanelas de tradición construtiva popular galega, que permiten a entrada de luz natural e ao mesmo tempo integran o edificio coa súa paisaxe rural. O uso de pilastras e a simplicidade da ornamentación reflicten a súa función como capela de devoción popular e parada de culto para camiñantes e veciños da zona.
Xunto á ermida consérvase un cruceiro de pedra, elemento tradicional da paisaxe relixiosa galega que reforza o carácter devocional do lugar e a súa función como punto de referencia para camiñantes e veciños. A súa presenza, en combinación co templo e a contorna de montaña, converte este enclave nun punto de referencia tradicional para viaxeiros e peregrinos. A ermida e o cruceiro de Santo Domingo forman un espazo onde se combinan patrimonio, paisaxe e espiritualidade, reflectindo a importancia histórica dos camiños e da relixiosidade popular no interior de Galicia.
